André Hazes over zijn vader: “Hadden we schrik en moesten we gaan schuilen"

door: PMN
Afbeelding bron: Eén

André Hazes heeft heel wat meegemaakt met zijn vader, maar koestert geen wrok. Zijn vader stierf op z’n 53ste.

André Hazes schetst in ‘Het Huis’ een eerlijk beeld over zijn vader. “Hij was natuurlijk op. Hij deed er natuurlijk alles aan om niet oud te worden. Ja, zo simpel is het.” 

“Het was heel raar geweest mocht hij op z’n 80ste nog geleefd hebben. Hij heeft zich kapot geleefd met drank en alles wat daarbij hoort.”

“Als kind besef je dat niet. Voor ons was het normaal. Ik was een jaar of vijf toen hij zei: ‘Pak voor papa eens een nieuw blikje. Dat was voor mij net zo alsof een andere vader aan zijn kind vraagt: ‘Pak eens een glas melk’. In mijn geval was het zeker geen melk.”

“Mijn doel is om de betere versie van mijn ouders te worden, ook voor mijn kind. Ik heb best wel een bewogen jeugd gehad. Ik weet dat mijn ouders beiden vreselijk hun best hebben gedaan. Alleen, ik wil het wel anders.”

“Hoe mijn zoontje bijvoorbeeld wakker wordt en naar bed gaat, dat is best wel een verschil moet hoe wij dat deden. Wij leefden altijd in een bepaalde angst. Dat kwam dan voornamelijk door die ouwe. Hoe zijn pet stond, moesten wij leven.”

"Als hij whiskey gedronken had, moesten we gaan schuilen"

“Zijn leven bestond uit een uurtje of zes ‘s ochtends naar bed. Wij moesten dan om zeven uur uit bed om naar school te gaan. Dan moesten wij heel stil zijn dat die ouwe niet wakker werd. Dan kwamen we om drie uur thuis en was hij net wakker.” 

“Dan moesten we weer stil zijn want hij had een kater. Dronk hij één theetje daarna weer het eerste biertje. Dan waren we blij dat die om vijf uur naar de kroeg ging, want dan hadden wij bewegingsvrijheid. Dan was het maar afwachten hoe die ‘s avonds weer thuis kwam.” 

“Na een paar biertjes was het prima. Als hij whiskey had gedronken, dan gingen we schuilen. Maar ik heb geen wrok. Wat bij mij overheerst is dat ik zo’n fan ben van de man.” 

“Ik zie me zelfs meer als fan dan als zoon. Maar als je ziet wat hij betekent voor de mensen en zelfs voor heel Nederland. Ja, dan neem ik mijn verlies maar voor lief, of zo.”